Odra ma 854 km, z czego pierwsze 112 km płynie przez Czechy. Na terenie Górnego Śląska rzeka płynie pograniczem województwa śląskiego i opolskiego. Ten odcinek rzeki nazywa się Górną Odrą. W Polsce Górna Odra płynie od granicy w Chałupkach, przez Racibórz, do Koźla (obecnie dzielnicy Kędzierzyna-Koźla). Na tym odcinku płynie z południa na północ.
Graniczny odcinek Odry (ok. 8 km) jest jedynym fragmentem rzeki, którego człowiek nie uregulował. Rzeka płynie tutaj licznymi, dość obszernymi meandrami, które zresztą przy okazji kolejnych powodzi niekiedy zmieniają bieg. Ten odcinek Odry uważany jest, nie bez racji, za najbardziej malowniczy. I jest ulubionym miejscem kajakarzy.
Meandry Odry nie są łatwym odcinkiem Odry, choć do trudnych również nie można ich zaliczyć. Na trasie spotykamy liczne bystrza, niekiedy zatopione drzewa, nurt rzeki można nas porwać niekoniecznie w satysfakcjonującym nas kierunku. Trafić też można na płycizny.
Spływ rozpoczyna się przy przejściu granicznym w Chałupkach. W rejonie dawnego przejścia można zostawić samochód. Zejście do wody znajduje się nieco poniżej mostu granicznego. Startujemy z niewielkiego pomostu.
Spływ ma dwie wersje. Krótsza, najczęściej wybierana, kończy się przy moście w Zabełkowie, po ok. 7,5 km. Poza ostatnimi kilkuset metrami, płyniemy wzdłuż granicy, pokonując kolejne meandry. Odcinki odpoczynkowe i trudniejsze występują tutaj na zmianę. Most drogowy w Zabełkowie jest pierwszym mostem na trasie, więc nie da się go przeoczyć. Zejście na ląd znajduje się na lewym brzegu, tuż za mostem, przy pomoście.
Dłuższa wersja spływu liczy sobie ok. 15 km długości. Niedaleko za drugim mostem (kolejowym) w Zabełkowie na rzece pojawiają kamieniste łachy i wyspy.. Główna trudność polega tutaj na wybraniu właściwej strony, którą będziemy płynąć. Jeśli wybierzemy źle, utkniemy na kamienistej mieliźnie, albo wpadniemy w drzewa wychodzące ponad wodę. Uwaga, mielizny bywają bardzo zdradliwe, bo gdzieniegdzie kończą się wysokim progiem. Wychodząc z kajaka, by wypchnąć do na głębszą wodę, możemy sami wpaść do głębokiego koryta rzeki. Niestety układ płycizn często się zmienia i nie ma jednej recepty na ich pokonanie na tym odcinku. Kamieniste łachy po pewnym czasie kończą się. Ostatni fragment spływu to idealnie prosty odcinek szerokiej rzeki, bez utrudnień. Spływ kończymy przy moście numer 3.
Mniej więcej w połowie meandrów, na lewym brzegu dojrzymy wieżę widokową. To jedna z 34 wież (i platform) widokowych zbudowanych w ramach projektu "Silesianka", po obu stronach granicy. Po polskiej stronie wież takich jest 11. Na rzece znajduje się pomost, przy którym teoretycznie można wyjść na ląd i dotrzeć do wieży w ramach odpoczynku. Nie radzę jednak tego robić, bo zejście na ląd jest tu bardzo uciążliwe i wiąże się w najlepszym wypadku z ubłoceniem ubrania. Lepiej po spływie podjechać w pobliże wieży od strony wsi Zabełków. Jest tam mały parking, od którego do wieży prowadzi droga (ok. 900 m).
Meandry i graniczny odcinek spływu kończy się w miejscu, gdzie z prawej strony uchodzi do Odry rzeka Olza (też graniczna). Olzą możemy spłynąć innym razem, a teraz możemy wpłynąć do niej kawałek pod prąd. Dzięki temu na jednym spływie zaliczymy dwie rzeki.
Osobnego wyjaśnienia wymaga kwestia miejsca lądowania w Krzyżanowicach. Znajduje się ono na lewym brzegu rzeki, tuż za mostem drogowym. Uwaga, dalej nie wolno płynąć (informują o tym tablice ostrzegawcze), gdyż zaczyna się tam obszar suchego zbiornika przeciwpowodziowego "Racibórz Dolny". Pomost w Krzyżanowicach znajduje się na dużej wysokości ponad poziomem rzeki. Wejście na pomost z kajaka i wyciągnięcie sprzętu ba brzeg to prawdziwa ekwilibrystyka. Wymaga też dużej siły. Jeśli decydujecie się płynąć do Krzyżanowic, sugeruję zrobić to w towarzystwie innej osady kajakowej. Znakomicie ułatwi nam to wdrapanie się na brzeg. Tak czy owak, po wyjściu na brzeg na pewno będziecie wymagali solidnej kąpieli, by zmyć z siebie błoto.
